Jestem bardzo dumny z postawy zespołu, bo wygrywanie w Norrkoeping nie jest łatwą sprawą. Wielu zawodników nie lubi tego toru, nie jeździ na nim dobrze i to dotyczy także kilku moich kolegów z Dackarny. Tym razem wznieśliśmy się jednak na wyżyny i wygraliśmy na naprawdę trudnym terenie. Niestety, dla mnie te zawody zakończyły się dość pechowo, bo w ostatnim biegu padł mi silnik i w konsekwencji przyjechałem ostatni. Całe szczęście nie miało to bezpośredniego wpływu na rozstrzygnięcia w tym meczu, ale dla mnie jest to wielki kłopot, bo po cyrkach, które miałem ostatnio ze sprzętem oraz nierozwiązanym problemem silnikowym w Lesznie, zostałem bez sprzętu! Silniki są albo w serwisie, albo są uszkodzone! To dla mnie duży problem, bo wysłałem zaraz po meczu Mirka i Adama z powrotem do Polski, by naprawić tego najlepszego GM-a oraz wyprowadzić na prostą sprawy z pozostałymi silnikami. Wypadnie mi jednak turniej jubileuszowy Hansa Andersena, w którym miałem jechać już jutro. Jest mi strasznie głupio, że nie będę mógł w nim wystartować, ale zostaję w Szwecji bez teamu i bez motocykli. Sytuacja jest patowa i bardzo niemiła i niekomfortowa dla mnie. Mam nadzieję, że kolega z zespołu zrozumie mój kłopot, ale przecież nie chodziło o to, by po prostu odjechać te zawody na byle czym, a na dodatek nadal być bez sprzętu. W sumie to daje mieszane uczucia. Jestem szczęśliwy ze zwycięstwa z Vargarną, ale sprawy silnikowe mocno mnie martwią... - mówi na łamach swojej oficjalnej strony Andreas Jonsson.