Na czym głownie polega rola psychologa sportowego?
Bardzo ciężko jest w jednym zdaniu odpowiedzieć na zadane pytanie, jednakże postaram się to zrobić. Psycholog  przede wszystkim pomaga w budowaniu pewności siebie, stara się uczyć zawodnika jak samemu rozwiązywać problemy, umiejętnie kontroluje pobudzenie organizmu zawodnika, uczy go określonych technik relaksacyjnych, wzmacnia jego samoocenę oraz  uczy go jak radzić sobie ze stresem.

Czy współpraca za zawodnikami zawsze układa się tak samo?
Zdecydowanie nie. Nie ma dwóch identycznych ludzi, w związku z tym nie ma także dwóch takich samych zawodników. Każdy inaczej reaguje na określone sytuacje, w związku z tym do każdego trzeba podchodzić w sposób indywidualny.

Czy żużlowcy są twardzi psychicznie?
Ciężko to określić. Na pewno wyjeżdżając na tor trzeba być pewnym siebie i nie czuć strachu. Biorąc pod uwagę ostatnie wydarzenie nr 1 w sporcie czyli wypadek Roberta Kubicy możemy stwierdzić, iż żużlowcy tak samo jak nasz jedynak w Formule 1 to przede wszystkim osoby pełne pasji. Zapytani o to, dlaczego tak „kochają” speedway wielu z nich odpowie właśnie w taki sposób: „to moja pasja i sposób na życie”. Trudno się z tym nie zgodzić. Problemem żużlowców jest jednak radzenie sobie z presją otoczenia. W dzisiejszych czasach sport uległ stuprocentowej profesjonalizacji. Każdy wyścig to nie tylko „zabawa”, ale przede wszystkim olbrzymi stres spowodowany faktem, iż na trybunach siedzi kilka tysięcy kibiców, którzy bardzo liczą na każdego zawodnika swojej drużyny. No i nie ukrywajmy jednego – jak to mówią prezesi: „ pieniądze leżą na torze”..

Woli Pan pracować z młodymi, czy już doświadczonymi żużlowcami?

Nigdy nie dzielę zawodników na starszych i młodszych. Jeśli jest możliwość pomocy danemu zawodnikowi to staram się to zawsze zrobić w sposób profesjonalny, by zawodnik był zawsze zadowolony z mojej pracy.

Czy zdarzyło się Panu odmówić współpracy z jakimś zawodnikiem?
W sporcie żużlowym taka sytuacja miała miejsce dwa razy, natomiast ogólnie miało to miejsce około 7 razy. Wyprzedzając Pani pytanie od razu odpowiem dlaczego. Otóż w Polsce niestety istnieje jeszcze przekonanie, iż psycholog jest cudotwórcą. Oczywiście tak nie jest. Potrzeba ogromnej siły woli i samozaparcia z dwóch stron żeby osiągnąć sukces.

Z kim Pan jeszcze pracuje?

Pracuję głównie z lekkoatletami w Zawiszy Bydgoszcz, piłkarzami, strzelcami, ciężarowcami oraz koszykarkami.

Z kim się Panu współpracuje najlepiej?
Ze wszystkimi współpraca układa się dobrze. Wielu z moich podopiecznych osiąga bardzo dobre wyniki zarówno w Polsce jak i na arenie międzynarodowej.  Zdobywają medale Mistrzostw Świata i Europy. Dla mnie współpraca z zawodnikami to czysta przyjemność.

Czy prowadzi Pan bardziej terapie indywidualne i grupowe?
Terapie prowadzi terapeuta, psycholog prowadzi seanse, na których zawodnik tworzy określone wizualizacje oraz uczy się zachowywać w określonych sytuacjach stresogennych.  Głównie są to spotkania „face to face”, jednakże z piłkarzami mam także spotkania grupowe.

Prywatnie jest pan kibicem sportu?
Zdecydowanie. Od najmłodszych lat interesował mnie sport. Moim idolem był Michael Jordan i pamiętam jak wstawałem o 3 w nocy i oglądałem finały NBA. Oczywiście jeśli chodzi o żużel to oglądam go od najmłodszych lat i polecam ten sport wszystkim lubiącym dreszczyk adrenaliny.

A jakiemu klubowi w extralidze  żużlowej Pan kibicuje?
Od lat to się nie zmienia – kibicuję Unibaksowi Toruń.

Sebastian Maliszewski  - psycholog absolwent Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy, jeden z najlepszych psychologów sportowych w Polsce.